Oskar (Jiří Macháček) jest prezenterem pogody w czeskiej telewizji, jego żona Zuzanna (Simona Babčáková) prowadzi audycję radiową. Ich małżeństwo chyli się ku końcowi, a rosnący dystans sprawia, że patrzą na siebie zupełnie inaczej niż kiedyś. Oskar po siedmiu latach wspólnego życia widzi w Zuzannie już tylko niezgrabny, zbyt duży nos. Ostatnie więzy ich miłości zostaną przecięte, gdy wyjdzie na jaw jego romans z nianią. Od tej pory oboje zaczynają nowe życie.

Czeskie kino ma w sobie coś, czego ewidentnie brakuje polskim produkcjom. Do Czech razy sztuka tworzy postaci zupełnie zwyczajne, a zarazem niezwyczajne. Absurdalnie proste, prawda? Jest i obyczajowo, życiowo, ale bez zbędnego dramatyzowania, rozhisteryzowanych ofiar losu i patetycznych dialogów. Jest również komediowo, ale nie pada tutaj ani jedno przekleństwo, a cały komizm polega na dziwacznych, ale nie przesadzonych zachowaniach zupełnie normalnych i w pełni autentycznych osób. Nie należy jednak spodziewać się wypełnionej gagami komedii, to bardziej film obyczajowy, podany w lekkiej, zabawnej formie. Postaci zmagają się z poważnymi problemami, ale zachowują wobec nich zdrowy dystans.

Obraz Jana Hřebejka (Niedźwiadek, Na Złamanie Karku) nie przedstawia recepty na ich bolączki. Wszystko jest względne, nie znajdziemy tutaj jasnych odpowiedzi. Historia urywa się niespodziewanie, jest niedopowiedziana. Do dalszych rozważań zachęca jedynie symboliczna scena z karpiem, którą każdy zinterpretuje na swój sposób.